Ludność miejska według krajów (2026)

Trzy kraje o najwyższym udziale ludności miejskiej to Bahrajn (100), Bermudy (100), Kajmany (100); trzy kraje o najniższym udziale ludności miejskiej to Liechtenstein (14,6), Papua-Nowa Gwinea (15,8), Samoa (17,5).

Dla wszystkich 216 krajów mediana wynosi 64,4 % ludności, a prosta (nieważona) średnia — 63,3; rozpiętość od 14,6 do 100 pokazuje, jak bardzo kraje różnią się pod tym względem.

W ciągu mniej więcej ostatniej dekady największe wzrosty odnotowano w krajach: Tajlandia (+15,8 pkt), Rwanda (+12,7 pkt), Kiribati (+12,4 pkt), a największe spadki w krajach: Samoa Amerykańskie (-4,2 pkt), Syria (-3,7 pkt), Vanuatu (-2,5 pkt).

Liderzy poszczególnych kontynentów: Bahrajn — Azja (100), Gibraltar — Europa (100), Gabon — Afryka (92,1), Bermudy — Ameryka Północna (100), Urugwaj — Ameryka Południowa (95,7), Nauru — Oceania (100).

Ludność miejska to osoby mieszkające na obszarach miejskich w rozumieniu krajowych urzędów statystycznych; dane zestawia Wydział Ludności ONZ, a publikuje Bank Światowy. Definicje „miasta” różnią się między krajami, więc małych różnic nie należy nadinterpretować.

Źródło: Bank Światowy (Open Data) (wskaźnik SP.URB.TOTL.IN.ZS). Kraje bez opublikowanej wartości nie są klasyfikowane. Strona każdego kraju pokazuje pełną serię historyczną oraz jego miejsce w tym i każdym innym rankingu.